Voordat u nadenkt over de enorme omvang van de taak waarvoor Scott O'Neil, CEO van LIV Golf, staat – voordat u debatteert over de verdiensten van tv-kijkcijfers en PR-gevechten en een sport in een langdurige staat van competitieve onrust en $ 5 miljard aan Saoedische financiering – moet u zich eerst iets heel cruciaals herinneren.
Scott O'Neil heeft hiervoor gekozen.
‘Hoe je leeft is echt een keuze’, schreef O’Neil in zijn boek ‘Be Where Your Feet Are’. "Wat je gaat doen en met wie je het gaat doen, dat zijn keuzes die alleen jij kunt maken. Dat was mijn 'aha'-moment."
In twintig jaar heeft O'Neil als sportmanager (voornamelijk in basketbal) een MD behaald in organisatiechirurgie - eerst als opkomend marketing- en verkoopmanager bij de New Jersey Nets en Philadelphia Eagles van begin tot midden jaren negentig, vervolgens als president van Madison Square Garden Companies bij de vroege Carmelo Anthony Knicks en ten slotte als CEO van de Philadelphia 76ers en New Jersey Devils uit het Process-tijdperk. In al deze banen merkte O'Neil dat hij het verliezen van zaken verkocht – en de weg terug naar winnen bewandelde.
Deze ervaringen smeedden een wereldbeeld waar O'Neil vandaag de dag op leunt, als CEO van een golfcompetitie die nog in de kinderschoenen staat. Sinds hij in januari 2025 Greg Norman heeft vervangen als CEO van LIV, heeft O'Neil geprobeerd de activiteiten van LIV te herzien, zijn positie in de professionele golfwereld te heroriënteren en de basis te leggen voor een weg naar winstgevendheid. Deze doelen klinken misschien ondoorzichtig, maar ze hebben een aantal tastbare veranderingen opgeleverd: in november kondigde O'Neil aan dat LIV – een organisatie die zo gehecht is aan toernooien met 54 holes en genoemd is naar het Romeinse cijfer voor 54 – haar evenementen met onmiddellijke ingang zou uitbreiden naar 72 holes.
Terwijl de kalender richting 2026 draait, zijn er nog steeds veel vragen die O'Neil's competitie moet beantwoorden: over LIV's veranderende toon over de 'rivaliteit' met de PGA Tour, de lange strijd om financiële levensvatbaarheid en, misschien wel het meest urgent, hoe de competitie zichzelf beoordeelt. Eerder deze week sprak ik met O'Neil over al deze onderwerpen en meer; ons gesprek hieronder is licht bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Scott, ik heb gehoord dat je jezelf een paar keer een ‘veranderingsagent’ noemt. Wat vond u dat er moest veranderen aan LIV Golf toen u de baan aannam?
Ja, ik zou zeggen dat elk vier jaar oud bedrijf in een zeer volwassen sector wendbaar, doortastend en meedogenloos moet zijn. Je moet op de reis van de evolutie zijn, als je wilt. Wat de groep hier heeft meegemaakt om te bouwen en door te breken in golf – ik weet niet of we het ooit nog in ons leven zullen zien, en ik denk dat het enigszins spectaculair is.
Wat ik hier kom doen, is die basis nemen en het bedrijf opbouwen. Er zijn een hele reeks paden die ons kunnen leiden. Eén daarvan bevindt zich duidelijk aan de golfkant – aan de kant van de golfer. Als je gezichten als Tom McKibben, Josele Ballester en David Puig en Caleb Surratt begint te zien – als je een opkomende volgende generatie talent begint te zien, zou dat ons het vertrouwen moeten geven dat dit de goede kant op gaat.